top
logo


Dzisiaj jest: 17 Grudzień 2017    |    Imieniny obchodzą: Olimpia, Łukasz, Jolanta
PDF Drukuj

Bożena Krahel JAK POMÓC UCZNIOWI Z DYSLEKSJĄ?

       Dysleksja to obecnie bardzo modny termin. Słyszy się o nim nie tylko w specjalistycznej literaturze pedagogicznej. Coraz częściej dziennikarze piszą na ten temat w kolorowej prasie.. Pożytek z tej "akcji promocyjnej" jest jeden - rodzice uczniów dyslektycznych wiedzą, że trudności w nauce ich dzieci to nie efekt lenistwa, czy braku zdolności ich pociech, ale niezawinione przez nich trudności w uczeniu się albo, jak twierdzi prof. A. Galaburda z Międzynarodowego Towarzystwa Dysleksji z USA, posiadanie odmiennych zdolności. Definicji dysleksji rozwojowej jest tyle, ilu badaczy, pedagogów i terapeutów zajmuje się ta problematyką. Najprościej - dysleksja rozwojowa, to specyficzne trudności w opanowaniu trudnej sztuki czytania i pisania. Trudności te mogą wystąpić w węższym zakresie jako dysortografia ( specyficzne trudności w opanowaniu poprawnej pisowni), dysgrafia ( trudności w opanowaniu właściwego poziomu graficznego pisma) oraz dysleksja (specyficzne trudności w czytaniu, którym często towarzyszą trudności w pisaniu). Etiologia i mechanizmy powstawania zaburzeń dyslektycznych są ciągle przedmiotem dociekań naukowych. Wymienia się kilka kategorii czynników ( H. Spionek, 1973, M. Bogdanowicz, 1990): - minimalne uszkodzenia centralnego układu nerwowego z okresu ciąży i porodu o nieprawidłowym przebiegu (np. choroba matki w czasie ciąży, szkodliwe substancje)czy tez uszkodzenia nabyte we wczesnym dzieciństwie, głównie w pierwszych miesiącach życia; - zaburzenia hormonalne w okresie życia płodowego - opóźnienia w dojrzewaniu centralnego układu nerwowego, w tym funkcji, które uczestniczą w nauce czytania i pisania; - zaburzenia funkcjonowania centralnego układu nerwowego na skutek urazów psychicznych i stresów; - dziedziczność Z ostatnich badań o dysleksji wiadomo, że geny odpowiedzialne za to zaburzenie sąsiadują z genami odpowiedzialnymi za odporność organizmu. Nie jest więc zbiegiem okoliczności, że dzieci dyslektyczne cierpią często na alergie, bóle głowy i zaburzenia układu pokarmowego. Symptomy dysleksji rozwojowej ujawniają się w formie opóźnienia rozwoju funkcji wzrokowych, słuchowo - językowych, ruchowych i lateralizacji oraz orientacji w schemacie własnego ciała, przestrzeni i czasie. Szczegółowy ich opis można odnaleźć w fachowej literaturze np. " Uczeń z dysleksją w szkole" autorstwa M. Bogdanowicz i A. Adrianek wydawnictwa OPERON z 2004r ( pozycja ta znajduje się w szkolnej bibliotece).            Uczniowie mogą mieć trudności w czytaniu i pisaniu z różnych powodów: obniżenia sprawności intelektualnej (inteligencja niższa niż przeciętna, upośledzenie umysłowe), zaniedbania środowiskowego i dydaktycznego, a więc niewłaściwej stymulacji środowiskowej, gdy jest niska kultura komunikacji słownej, gdy występują niedociągnięcia i błędy dydaktyczne nauczyciela, częsta absencja i niedostateczny trening, mały wkład pracy ucznia, złe funkcjonowanie narządów zmysłu ( niedosłuch lub wada wzroku) albo na skutek schorzeń neurologicznych ( np. epilepsja, mózgowe porażenie dziecięce) Jednak żaden z wymienionych powodów nie wywołuje dysleksji i uczeń mający trudności w nauce z wymienionych powodów nie będzie zdiagnozowany jako dyslektyk. Specyficzne trudności w czytaniu i pisaniu rozpoznaje się tylko w wypadku stwierdzenia prawidłowego rozwoju umysłowego. Z tego też powodu diagnoza tych trudności powinna być prowadzona przez zespół specjalistów różnych dziedzin po ukończeniu przez dziecko klasy drugiej. Jak dziecku dyslektycznemu mogą pomóc rodzice: 1. Starać się o jak najwcześniejszą diagnozę ( już w wieku poniemowlecym pediatra może zaobserwować pierwsze objawy tzw. ryzyka dysleksji - opóźnienie w rozwoju ruchowym, opóźnienie w rozwoju mowy) 2. W przypadku postawienia diagnozy podjąć terapię np. logopedyczną. Nie czekać, że samo przejdzie. Nie słuchać rad "dobrych" znajomych, że dziecko z tego wyrośnie. 3. Słuchać sugestii nauczycieli z grupy przedszkolnej tzw. zerówki. W przypadku trudności konsultować się z poradnią psychologiczno - pedagogiczną. Jeśli dziecko w wieku lat 7 nie osiągnęło " gotowości do czytania i pisania" , a specjaliści z poradni psychologiczno - pedagogicznej zalecają odroczenie obowiązku szkolnego, podjąć taką decyzję. Uczniowie ze zdiagnozowanym problemem ryzyka dysleksji i dysleksji stanowią ok. 7 % wszystkich uczniów naszej szkoły. Dla nich zorganizowane zostały specjalistyczne zajęcia z terapii pedagogicznej i zajęcia logopedyczne na poziomie klas I - III prowadzone przez nauczycieli - terapeutów. Zgodnie z Rozporządzeniem MENi S z 7.01.2003r w sprawie zasad udzielania i organizacji pomocy psychologiczno - pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach w zajęciach takich może uczestniczyć od 2 - 5 uczniów, a w szczególnie uzasadnionych przypadkach zajęcia mogą być prowadzone indywidualnie. Zajęcia z terapii pedagogicznej prowadzi również miejscowa poradnia psychologiczno - pedagogiczna. 4. Uczestnictwo w tego typu zajęciach wiązać się musi również ze zleconą rodzicowi przez terapeutę pracą w domu. Nie lekceważmy tych ćwiczeń, gdyż sama praca w szkole, czy w poradni nie rozwiąże problemu. 5. Jeżeli systematyczna praca terapeutyczna nie przyniosła znacznej poprawy w opanowaniu przez dziecko umiejętności czytania i pisania, uczeń może skorzystać z przysługujących mu praw. Zgodnie z Rozporządzeniem MEN z 21.03.2001r( Dz. U. Nr 29/2001, poz. 323) wraz ze zmianą z dnia 24.04.2002r (Dz. U. Nr 46/2002, poz. 433) w sprawie warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzania egzaminów i sprawdzianów w szkołach publicznych: - uczniowi z aktualną opinią z publicznej poradni psychologiczno - pedagogicznej stwierdzającą specyficzne trudności w uczeniu się szkoła musi dostosować wymagania edukacyjne do indywidualnych potrzeb psychofizycznych i edukacyjnych ( w czasie nauki szkolnej nauczyciel jest zobowiązany dostosować metody, formy pracy oraz sposób oceniania do możliwości ucznia z dysleksją). - Dyrektor szkoły, na wniosek rodziców ( prawnych opiekunów) oraz na podstawie opinii publicznej poradni psychologiczno - pedagogicznej zwalnia ucznia z głęboka dysleksją rozwojową z nauki drugiego języka obcego. Zwolnienie może dotyczyć części lub całego okresu kształcenia w danym typie szkoły. - Uczniowie ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się mogą przystąpić do Sprawdzianu Klas Szóstych w warunkach i formie dostosowanych do indywidualnych potrzeb ucznia ( rodzice ucznia muszą dostarczyć do szkoły aktualną opinię publicznej poradni psychologiczno - pedagogicznej wydaną nie wcześniej niż dwa lata przed sprawdzianem tj. koniec klasy czwartej i nie później niż do końca września klasy szóstej. Do szkoły należy ją dostarczyć najpóźniej do końca października roku szkolnego, w którym odbywa się sprawdzian). Uczeń ze specyficznymi trudnościami w nauce powinien być diagnozowany najpierw w klasach 0 - III. Jeśli ponowna diagnoza np. w kl. V potwierdzi trudności, uczeń otrzymuje opinię o dostosowaniu wymagań na Sprawdzianie Klas Szóstych. Podobnie, sytuacja uczniów dyslektycznych wygląda w szkole gimnazjalnej i ponadgimnazjalnej. - w związku z tym, że uczniowie dyslektyczni często mają problemy emocjonalne związane z niższym poczuciem wartości, rodzice powinni być wyjątkowo kochający, życzliwi i cierpliwi. Nie należy dziecku ograniczać uczestnictwa w dodatkowych zajęciach pozalekcyjnych., aby miał więcej czasu na naukę. Równocześnie nie należy zwalniać z systematycznych ćwiczeń i pracy nad sobą.

 

Online

Naszą witrynę przegląda teraz 71 gości 

Projekt Mały Mistrz

*****
 

Organizacja wyjazdu dzieci 

***** 

 

*****

*****

*****

*****

*****


bottom